Natura nie zapomina, człowieku

                  Wielka katastrofa wcześniej, czy później zapuka do drzwi Ziemi. I nie będzie to wieszczony bezmyślnie koniec świata. Będzie to koniec nieodpowiedzialnego człowieka. Albert Schweitzer przewidywał: "Światu zagraża niebezpieczeństwo, albowiem ludzie zaczęli rządzić naturą, zanim nauczyli się rządzić sobą'".             Jestem różą. I …

Czytaj dalej Natura nie zapomina, człowieku

Matko Polko, tobie to dopiero dobrze

                 O, matko, usiądź wreszcie i zastanów się nad sobą. Co z tobą nie tak, że nie chodzisz wyluzowana, radosna, tylko wciąż narzekasz, a to na brak czasu, a to na nadmiar obowiązków.  Przecież wszyscy pragną twego dobra, niektórzy  nawet myślą za ciebie, a telewizor i prasa co rusz podpowiadają w …

Czytaj dalej Matko Polko, tobie to dopiero dobrze

Ten klejnot wiekami szlifowany, czyli stary dobry Kraków

               Historyczne oblicze starego grodu Krakowa znane jest z tradycji, kultury i historii, tu każdy kamień przypomina wiele tym otwartym, ciekawym świata i ludzi rodakom.          Przystańmy przed Bramą Floriańską zw. Bramą Chwały. Tędy przejeżdżali królowie zdążający Drogą Królewską na Wawel. Jak wiadomo,  tę bramę od …

Czytaj dalej Ten klejnot wiekami szlifowany, czyli stary dobry Kraków

Bóg mi powierzył humor Polaków, rzecz o Słonimskim

Antoni Słonimski:  "O Polsce słabej" "Mówią o Polsce silnej. Już dziś liczą sztaby, Jak ją ziemią okopać, oprzeć na bagnecie. Lecz ja, wybaczcie, bracia, pragnę Polski słabej, Ja pragnę Polski słabej, lecz na takim świecie, Gdzie słabość nie jest winą, gdzie już nie ma warty, Ryglów u bram i nocą dom bywa otwarty, gdzie dłoń …

Czytaj dalej Bóg mi powierzył humor Polaków, rzecz o Słonimskim

Zobacz tę grację starych uliczek Krakowa

        Czas zatrzymał się w starych uliczkach Krakowa. Do tego miasta się nie przyjeżdża, tu się wraca, by pooddychać atmosferą, by zanurzyć się w przeszłość, by poznać historię. I niech ten skansen, jak mawiają zawistnicy, trwa jak najdłużej. Niechże  A. Sikorowski dalej śpiewa, by nie przenosić stolicy do Krakowa, a  najsławniejsza ul. …

Czytaj dalej Zobacz tę grację starych uliczek Krakowa

Kocmołuchu, powiedz człowiekowi prawdę

           Kocmołuchy mieszkały pod progiem stajni i najczęściej tępione były za podkradanie mleka. To mały, pokraczny stworek, który nocą wychodził, by popić  mleczka prosto od krowy. (Obecnie Słow. Jęz. Pol. podaje: "człowiek bardzo brudny lub zaniedbany", a w miejskim slangu znaczy: brudas, fleja, flejtuch, kopciuch, morus i niechluj). Stwór kocmołuch zaprzątał uwagę …

Czytaj dalej Kocmołuchu, powiedz człowiekowi prawdę

Zachwycające i szkaradne te wiedźmy i latawice

         Słowianie przyglądali się zjawiskom przyrody i na tej podstawie wydawali ostateczne sądy. Wróżenie po obserwacji nadal powszechne, nawet wśród wykształciuchów. Przypatrzmy się takiemu bocianowi. Nie dość, że przynosi  dzieci, to jeszcze mamy zakodowane, iż jego pojawienie jest znaczące. Jeżeli pierwszego ptaka spostrzeżemy w powietrzu, tego roku będzie nam się wiodło i …

Czytaj dalej Zachwycające i szkaradne te wiedźmy i latawice