Z nestorowej witryny

Senior cheerfully and in a distorting mirror.

Sama starość się nie starzeje

Dzień dobry, panie starszy. Już rano, czas oko odkleić, przeciągnąć się leniwie, ulubione płatki z mlesiem na stole czekają, więc pozostaje skrzydła rozłożyć i ubrać swój mózg w charakter, by nie dać się zmanipulować tym na górze i tym na dole. Czy starszość da radę temu podołać? Aż go zmroziła taka świadomość, więc pojawiły się te sople na czole.

Kawa stygnie

a on ciągle narzeka, że go pianie koguta obudziło o trzeciej…  Jakiego koguta, przecież to osiedle… ale ON słyszał… (Cóż, nie takie rzeczy słyszy się obecnie, więc nie ma co się dziwić). Tu trzeba postawić pytajnik, co on ma robić od trzeciej?  Może i miał okazję, żeby o świcie popatrzeć w okno, brzask jutrzenki oglądać, ale nikt mu tego nie podpowiedział, to skąd miał wiedzieć, co ma zrobić?

Zatem myśli coraz krótszymi zdaniami,  chmurzasty i niedostrojony do pogodnych seansów. Taki jak potem kawał opowie, tynk spada…

Dwóch starszych kolesiów rozmawia, jeden mówi:

– Znamy się kilkadziesiąt lat, a nie pamiętam, jak masz na imię.

– A na kiedy potrzebujesz odpowiedź na to pytanie? – odpowiada ten drugi.

Zakleszczenie w zawieszeniu

Właśnie, niechaj nawet sufit zleci, ahoj, bo przecież on po tych  prochach wiecznie na haju…,  ale nie odstawi ani jednej pastylki, bo marzy o tej setce, a potem się dziwi, że rozmemłany, stary, chory i słaby, do tego marszczy się, kurczy, murszeje. A jaki ma być, gdy tak długo żyje? W dodatku uwiąd starczy bez przerwy mu warczy, a to na tego, a to na owego zamiast wziąć się za siebie, skoro prawie południe, a on dalej w tym lesie. Nigdy czasu nie ma, by popatrzyć na pogodne zachody.

Niech on nie drze tego łacha, że starość nie radość. Przez tyle lat oglądał, jak partie rosną w siłę, coraz więcej zawłaszczają publicznych pieniędzy dla siebie, a w sprawie swego losu nie kiwnął palcem, gdy grajdoł partyjno – religijny próbował mu wmówić, że dzieci mają go utrzymać. Straszyli również, że go nie pochowają, wymachiwali piekłem.  Nie warto przejmować się, to Bóg ocenia, a nie ksiądz, na szczęście. Pobożność nikogo nie zwalnia od samodzielnego myślenia.

Gdy odzywa się krzyż, bark, serce, to ciesz się, bo znaczy, że jeszcze żyjesz. Weź leki przeciwbólne, a jak nie pomogą, to użyj tych dawnych słów na „k” :   kolaska… kołodziej… kołowrót… kołomyja… kur… kocabaja… kmiot…    Nawet jak nie pomogą, to jakaś ulga będzie i uciecha. Jeśli i to nie pomoże, przejdź na bengalski, zapewne nie znasz tego języka, więc mniej się będziesz denerwował.

Szanowny nestorze

Pomyśl, że przed widokiem rozkładania i piekielnym strachem może nas uratować  ten niezbyt lubiany defekt mózgu, czyli… jest jakaś nadzieja. Pamiętaj również, że kiedy się padnie, trzeba wstać, nie ma zmiłuj i nie narzekaj, gdyż jak mówił R. W. Emerson „Za sto lat będzie ci już wszystko jedno.”

56 uwag do wpisu “Z nestorowej witryny

    1. Ultra

      Watro,
      całe wakacje spędziłam z wolontariuszkami wśród seniorów, więc siłą rzeczy podpatrywanie było codzienne, stąd katowanie na blogu taką problematyką. Watro, byle do setki, ale w zdrowiu, tego Ci życzę.
      Moc serdeczności

      Polubione przez 3 ludzi

      1. Ultra

        Makówko,
        masz tak zajęte dni działaniem, że galeria Ci nie jest do niczego potrzebna. Ani galeryjne obrazy, prawda?
        Uściski zasyłam

        Polubienie

      1. Ultra

        Morgano,
        człowiekowi pogodnemu upływ czasu nie wyrządza tyle defektów, co temu, który narzeka na wszystko.
        Moc serdeczności

        Polubienie

  1. Teraz jutrzenka przychodzi znacznie później niż o 3. Aktualnie jest 6:31 i nadal na horyzoncie nie widać poświaty. Pozostaje zapalić lampkę i coś poczytać skoro spać się nie da.
    Na starość rady nie ma, kiedy szuka się jej będąc już starym.
    Zdjęcia sopli zawsze zatrzymują moje oczy w jednym miejscu na dłużej.

    Polubione przez 1 osoba

    1. Ultra

      Aniu,
      obserwowałam starszych w wakacje. Problemem jest to, że gdy zaczynają się ograniczenia, nie radzą sobie z własną niemocą, nie są do niej przygotowani. Moja dobra znajoma opowiadała, że w Niemczech starsi śmigają z chodzikami, a u nas wstydzą się, więc nie wychodzą z domu. Dostosowują mieszkania, gromadzą sprzęty ułatwiające poruszanie się itp., a u nas czekają, że jakoś to będzie.
      Moc serdeczności

      Polubienie

      1. W Szwajcarii bardzo dużo starszych porusza się z chodzikami. Nikt się tego nie wstydzi. Spacerują sami albo z małymi pieskami. Często spotykają się gdzieś na ławeczkach. Zawsze uśmiechnięci, zagadują, są bardzo serdeczni. Wydaje się, że nie narzekają jakby nie mieli w ogóle na co.

        Polubienie

      2. Ultra

        Aniu,
        a u nas jest wstydliwa. Mój znajomy chodzi z parasolem, aby uniknąć laski. Może to też jakiś sposób?
        Moc serdeczności

        Polubienie

    1. Ultra

      Dasiu,
      Ty masz tyle pasji, tyle zajęć, że czas spędzony w domu zaowocuje pięknymi wierszami, ciekawymi obrazami i rękodzielnictwem. Nawet nie będziesz wiedziała, kiedy przyjdzie wiosna.
      Moc serdeczności

      Polubienie

  2. I like your poetic appreciations about old age. They are situations that, over the years, have accumulated in the back, in the hands, in the memory and in the heart. Walking slowly makes life more closed in itself. The photos are the reflection of art and you manage to complement your writing. Nothing like enjoying the beauty of the word in its fair content. Regards.

    Polubione przez 2 ludzi

      1. Ultra

        Subbashini,
        A man is young first, but he gets older every year, diseases also increase, and problems begin. This is the way of things.
        Greetings

        Polubienie

      2. Ultra

        Subbashini,
        If a person is busy with duties, then time passes faster and we have less problems, because we only deal with the important ones.
        best regards

        Polubienie

    1. Ultra

      Macalderze,
      Thank you for the kind words. I am glad that you appreciate the difficulty of writing. Older people have their habits and habits, so you need patience to understand them.
      best regards

      Polubione przez 1 osoba

  3. Starość dopada wszystkich jednak znam młodych starych i starych bardzo bardzo chociaż młodych metryką… niestety pół życia katowali mnie hipochondrycy i nie wypadało mi chorować 😁 Pozdrowienia i uściski ❤💚🍀

    Polubione przez 1 osoba

    1. Ultra

      Sylwioiwan,
      nastawienie do życia i upływającego czasu jest najważniejsze. Niektórzy sobie z tym nie radzą. Uważają, że starość powinna ich ominąć.
      Serdeczności

      Polubienie

  4. A ja się cieszę, że nie muszę już popełniać błędów młodości, przyklejać sobie sztucznych rzęs i paznokci, mozoloć się z porannym makijażem, nosić podartych spodni i godzinami patrzeć w ekran smartfona.
    Ufff…Wesołe jest życie staruszka – ho, Ho!

    Polubione przez 1 osoba

  5. ..świetny post z dozą humoru.. przeczytałam z ogromna przyjemnością.. trzeba mieć dystans do siebie i oczywiście umieć ‚starzeć się z godnością’.. czas szybko mija i nie oszczędza nikogo..
    najważniejsze jest żyć w zdrowiu i z uśmiechem na ustach.. przepiekne zdjęcia 🙂

    – pozdrawiam serdecznie 🙂

    Polubione przez 1 osoba

  6. 09.05.18.Oława

    „Co życie jest warte”

    Co życie jest warte

    Jak minie już trzy czwarte

    Ale żyć się chce

    Nawet jak jest źle

    Bo życie to do siebie ma

    Ile by nie trwało

    To i tak za mało

    Molekułka

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s